Afscheid

Afgelopen weekend was er een van afscheid nemen.

Vrijdag had ik alweer mijn laatste dag bij Kuoni, wat heel dubbel voelde. Het is heel fijn om lekker de hele dag tijd te hebben om van alles te kunnen regelen maar aan de andere kant is het ook jammer om weg te gaan en nu het werk over is gaat het ook nog eens heel snel voor mijn gevoel.

Mijn laatste dag is niet ongemerkt voorbij gegaan want ik heb overdag nog wat mensen gesproken om afscheid van te nemen en 's avonds was er een borrel die lekker druk bezocht was. Mijn collega's van Oost hadden een kaart, een mooi boek over Australië en een lekkere fles wijn gegeven als afscheidscadeau. Hoewel het niet leuk is om afscheid te nemen bleeft het droog en was het een gezellige borrel.

Omdat die avond ook Edwin met zijn band Voutlooz in Den Helder zou spelen en Stephan daar graag naar toe ging, ging ik na het werk met de trein richting Den Helder. Stephan was daar al en had nog wat dingen geregeld voor ons feest de volgende dag. Op Sloterdijk ging ik de kaart lezen die ik van mijn collega's gekregen had en toen kwamen toch de eerste tranen!

Zaterdagochtend gingen we vanuit Den Helder naar Wieringerwerf om alles klaar te maken voor ons feest. De drank was bezorgd en het eten werd alvast klaargemaakt. Alle tafels, stoelen en statafels werden op zijn plek gezet. Beide ouders kwamen om ons te helpen met alles en ook Ed en Juud kwamen aan het einde van de middag langs om de muziekinstallatie neer te zetten. Hier en daar zaten wat kleine dingetjes tegen maar gelukkig kon alles opgelost worden voor het feest zou beginnen!

Met zijn allen gingen we bij mijn ouders eten en Cora, Joost, Ron, Loes, Kas en Keri waren daar ook al dus dat werd gezellig! Daarna snel omkleden en klaarmaken. Stephan en ik gingen naar het zaaltje om de laatste dingetjes te doen voor om 8 uur de gasten konden komen.

Het werd behoorlijk snel lekker druk en Stephan en ik waren bezig met iedereen gedag te zeggen we kregen veel cadeau's en envelopjes en we hebben toch nog met een aantal mensen even kunnen praten.

Stephan en ik hebben een keer een didgeridoo-workshop gehad en het leek ons leuk om een didgeridoo optreden te hebben op ons feest en dus kwam Lies 3x 15 minuutjes spelen. Tussendoor waren er genoeg mensen die het erg interessant vonden en ook even erop wilden blazen en de meeste kregen er goed geluid uit!

En toen begon het afscheidnemen alweer! Het bleef droog bij iedereen tot Kas afscheid kwam nemen en de tranen al in zijn ogen had. Het bleef bij mij ook niet droog!
Na het opruimen gingen we met een paar nog bij mijn ouders eentje na drinken en om 4 uur lagen we in bed. Maar wij vonden het een enorm geslaagd feest!