Geen plannen na benalla

Ik (Stephan) heb er nog niet over geblogd, maar logica blijft maar afwachten en geen beslissingen nemen, dus waarschijnlijk gaat dat op niets uitdraaien.

Omdat solliciteren vanaf het strand best lastig is, kunnen we dus ook geen verdere stappen ondernemen (werk zoeken, woning zoeken want dat hangt weer af van de werkplek, etc) totdat we in Benalla zijn. Dat betekend dus dat we op dit moment geen plannen hebben dan 3 weken vooruit. Op 2 juni houden onze plannen op, dan is onze hele agenda helemaal leeg!

Het is best wel een maf gevoel om binnenkort geen plannen meer te hebben. Nu ben ik me pas aan het realiseren hoeveel impact echte werkeloosheid op je zal hebben. Alles hangt samen met het hebben van werk. Als je in Nederland werkeloos bent, krijg je natuurlijk nog wel een uitkering, maar het hele leven begint met werk. Tenzij je heel veel geld hebt natuurlijk, dan kun je gewoon ergens gaan wonen en is dat de fundering waarop de rest gestapeld wordt.

Het is wel dubbel dat we er voor kiezen om eerst rond te reizen (zonder dat we werk hebben) in plaats van meteen weer aan de ratrace van de wereld deel te nemen.

Het is juist omdat we er voor kiezen dat het niet zo spannend is dat we geen werk hebben. We zijn immers nog niet heel erg bezig met zoeken. Het was natuurlijk wel balen dat Logica niet belde met een baanaanbod, maar dat is in principe de enige concrete sollicitatie die nu loopt. We reizen nu nog lekker zorgenloos rond en kijken wel wat er op ons pad komt als we weer in Melbourne zijn. Dat is een uniek gevoel wat ons altijd wel bij zal blijven. En hoeveel is dat eigenlijk waard? "Priceless" is de perfecte engelse term hiervoor. Het is gewoon niet in geld uit te drukken. Helaas heb je er wel geld voor nodig om het te kunnen doen. Dat is wel jammer, maar daar hebben we dan ook voor gespaard!!

Ik ben benieuwd hoe lang dit gevoel van Nomaad zijn bij ons zal blijven of dat de drang naar zekerheid al snel weer de overhand zal krigen. Dat hebben we nu namelijk ook al, dat we 's avonds in de camper liggen en denken: "waren we maar gewoon thuis, lekker comfortabel". Dan bedoelen we dus niet alleen de materiale zaken, maar vooral het hebben van een plek waar je je echt thuis voelt. Ook niet per se het appapertement in amsterdam, maar gewoon een huis/appartement met een eigen voordeur en onze namen naast de bel. Dat geeft toch wel een gevoel van veiligheid, dat je altijd gewoon terug naar huis kan, waar alles gewoon ok is.

Dat gevoel zullen we nog even moeten missen en kijken we wel naar uit. Maar tot die tijd genieten we nog even van het andere gevoel dat ook heel fijn is: het zorgeloze genieten van alles wat australie te bieden heeft!