Na een paar dagen rondzoeken op internet en bij autodealers rondneuzen hadden we al snel een, zo op het eerste gezicht, geschikt karretje gevonden: een Ford Ka uit 2001 met slechts 85.000 op de teller (voor Aussie begrippen is dat weinig) en met nog 1,5 garantie van de dealer waar de jongen hem gekocht had. Hij vond 'm te klein worden dus wilde hij hem verkopen.
Wij in alle vroegte dus heen maar het verkeer zat tegen en 15 minuten te laat kwamen we aan in de wijk in Melbourne waar hij woont. Daar even het autootje van alle kanten bekeken en hier en daar wat gebruikersschade gevonden maar niks ernstig. Bij de deur van de bestuurder zat wel een beetje roest. De motor en het interieur zag er nog keurig uit dus we wilde wel een proefrit maken.
Eerst Stephan achter het stuur en we kwamen er al snel achter dat er piepend geluid te horen was dat niet hoorde, maar verder reed hij heel goed. Daarna even wisselen en ging ik voor het eerst links rijden met een versnellingsbak maar dat ging eigenlijk heel goed. Daarna nog even de grote weg op om te kijken hoe het gaat als je harder dan 80 gaat maar ook dat was niet verkeerd.
Terug bij de jongen even het geluid aangegeven. Stephan dacht dat het iets met de v-snaar was en dat dat wel in orde moest zijn.
Verder hebben we aangegven heel serieus te zijn en de auto wel te willen kopen. Wel willen we eerst een pre-purchase keuring door de RACV, de Australische ANWB, en als daar dan niks raars uit komt nemen we 'm!
Vrijdag gaan we dus weer heen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten