We hebben een huis!

Gister hebben we te horen gekregen dat het huis waar we ons op ingeschreven hadden aan ons is gegunt!!!!

Het is een huurhuis, met 2 kamers op de begane grond en een hele grote woonkamer boven.


Cool he?

Het hele verhaal over het zoeken naar een huis:

Toen we net in Melbourne aankwamen hebben we eerst gezocht naar huurhuizen. We dachten: We gaan eerst een jaartje huren en kijken hoe het ons bevalt tussen de aussies en zo niet, zeggen we de huur op, pakken we de boel weer in en gaan we weer terug. Goed plan toch? Dachten wij ook, maar helaas staat de huurmarkt heel erg onder druk in Melbourne door al die bloody immigranten... Echt super irritent die gasten.. . :-) Het blijkt dat Melbourne groeit met 1000 inwoners per week! (Import en eigen kweek trouwens :-) ) Doordat er dus heel veel vraag is naar huizen en de hypotheek rente enorm is op dit moment, namelijk 9% en twee procent gestegen sinds twee jaar geleden, willen of kunnen weinig mensen kopen en gaat iedereen huren. Op zich niet erg, tenzij je dus ook een huis zoekt zoals wij. De huurprijzen zijn dan ook extreem hoog en makelaars, huren gaat hier ook via de makelaar, doen gewoon geen moeite om een huis verhuurd te krijgen. Door de druk verhuurt het zichzelf toch wel.

Zo zijn wij dus twee weken geleden voor het eerst naar een "Inspection" toe geweest. Dat is echt bizar. Op de huizen internet site, staat bij de advertentie bijvoorbeeld: "Inspection: 5 july 12.05 - 12.20". Dat betekend dat er op dat moment een makelaar zal zijn en dat je het huis kan bekijken. Je gegevens worden op de lijst gezet en je moet je identificeren. Dat identificeren is namelijk omdat je alleen mag inschrijven op het huis als je het ook daadwerkelijk bezichtigd hebt en als je je niet kan identificeren, kun je iemand anders voor jouw even langs het huis laten rijden en dan via hem/haar in laten schrijven. Nou, dan mag je het huis bekijken, doorgaans met 5-10 geintreseerden tegelijk, ook heel bizar.

Ik had al heel snel door dat het handig is om als laatste naa binnen te gaan, zodat de rest eerder is en dus ook eerder vragen "kan" stellen aan de makelaar. Als ze dat doen ga je er bij staan, omdat je nou eenmaal in de rij staat en hoor je dus al de vragen en antwoorden van de andere stellen. Daar kun je dan zelf op inspelen. Bijvoorbeeld als het stel voor je vraagt: Mogen we onze 25 honden en 10 katten meenemen of vindt de huiseigenaar dat geen goed idee? En de makelaar antwoord dat hij dat niet echt leuk vind, kunnen wij aan de makelaar en op het formulier melden dat wij geen huisdieren hebben! Tja, die offertes maken bij LogicaCMG heeft me wel de smerige trucjes geleerd! :-) Maar ja, de huizenmarkt is nou eenmaal oorlog en dan mag alles :-) Anyway: Die eerste bezichtiging werd dus niks, maar het was wel heel leerzaam. Toen logeerden we nog in het huis van Miles trouwens.

Vervolgens hebben we ons voornamelijk gericht op het vinden van werk en een tijdelijk onderkomen in Melbourne. Dat onderkomen was dus het gedeelde huis waar we nu in wonen en werk is vorige week dus ook goed gekomen. Daarom werd het toch weer tijd om het huizen zoeken weer op te pakken. We begonnen steeds meer in te zien dat huren een dure aangelegenheid is en dat het misschien wel net zo verstandig is om gewoon wat te kopen. Het bevalt ons tot nu toe prima dus is het risico dat we binnen een jaar terug willen ook niet zo heel groot. We besloten in ieder geval het kopen te onderzoeken.

Het hypotheek stelsel in Australie is echt heel anders als in Nederland.

1. De hypotheekrente is niet aftrekbaar voor je "woon" huis. Alleen voor je 2e, 3e, 4e, etc. huizen. Hier redeneren ze dat je die andere huizen hebt als investering en blijkbaar willen ze dat stimuleren. Bovendien drukt dat de huurmarkt nog enigsinds.
2. Banken lenen maar tot 80% van de huiswaarde. Als je dus een huis wil kopen van $500.000, moet je dus $100.000 zelf meenemen. Huizen in Melbourne gaan trouwens van 350.000 tot 800.000. (en hoger uiteraard, maar dit is ongeveer het gros van de huizen). Als je meer wilt lenen als de 80%, moet je een eenmalige premie betalen voor een verzekering van de bank ter hoogte van $6000 - $10000 afhankelijk van het percentage boven de 80% en het te lenen bedrag. Dit is echt zonde geld, want het de verzekering is alleen een verzekering voor de bank, je hebt er zelf helemaal niets aan, je ziet er niets van terug.
3. Je kunt maximaal ongeveer 5x het gezamelijke bruto jaarsalaris lenen.
4. Er kunnen dus twee beperkende factoren zijn bij het aanvragen van een lening: Je eigen vermogen dat je meeneemt of je inkomen. Wat het laagste is telt en als over alles valt te praten met een bank, maar het moet wel redelijk zijn natuurlijk.
5. Als je een tijdelijk visum hebt, zijn er maar een paar banken die je de lening willen afsluiten. We hebben de tarieven niet bekeken, maar het licht voor de hand dat ze duurder zijn dan de concurenten. Als je geen "permanent resident" of "australian citizen" bent, moet je ook nog door de Foreign Investment Review Board (FRIB) gereviewd worden, of je wel mag investeren in Australie. Dit is echt mega irritant, want volgens mij moet je dat dus voor elk huis dat je wilt kopen opnieuw doen...
6. Soms/meestal worden huizen verkocht onder veiling. Als de mart goed is worden er meer veilingen gehouden dan als het slecht gaat, want dan brengt het meer op. Als het slecht gaat en het huis niet wordt verkocht is het voor iedereen een beetje genant, dus dan doen ze het niet meer. Maar nu zie je dus overal borden bij huizen over eenkomende veilingen, dus het zal wel goed gaan. Op dit moment worden bij veilingen 60% van de huizen ook daadwerkelijk verkocht. Dat is lager als 6 maanden geleden, toen het nog 80% was, maar 2 jaar geleden was het slecht 30%. Deze percentages zijn dus niet het aantal huizen dat via veilingen wordt verkocht ten opzichte van het totale aan huizen dat wordt verkocht, maar als er huis wordt geveild, hoeveel procent van deze veilingen leidt dan tot een verkoop.

Hetzelfde als in Nederland:

1. Overdracht belasting is ongeveer 7%, makelaarskosten ongeveer $800
2. Als je een stuk grond of een huis vanaf een plan (nog niet gebouwd dus) betaal je geen overdrachts belasting.

Wij nemen wel behoorlijk veel geld mee naar Australie, maar geen $100.000 (= €66.000) Al helemaal niet na al dat rondreizen van ons en we moeten ook het huis nog inrichten... Een huis kopen was een goed plan, maar gaan we dus niet doen. Eerst nog even een tijdje sparen en dan kunnen we wel ons eigen stukkie australie kopen!

Terug naar de huurhuizen dus: We hebben kritisch naar alle huizen gekeken, we hebben verschillende suburbs met elkaar vergeleken, reisafstanden bekeken, etc. Uiteindelijk kamen we op 5 of 6 mooie huizen uit die we wel wilden bekijken. Helaas hadden ze, op 1 na, allemaal bezichtiging op 5 juli om 12.00 of overlappend rond die tijd. Omdat je er dus aanwezig moet zijn geweest, moesten we kiezen en hebben we 2 huizen gekozen die redelijk dicht bij elkaar in de buurt lagen. De eerste was een heel lief huisje, maar de woonkamer was gewoon te klein, of te onhandig ingedeeld met de deuren, hoe je het ook wilt zeggen. De tweede was prachtig. 3 vorse slaapkamers, 2 badkamers, waarvan 1 met bad, een mooie Laundry kamer, een prachtige keuken, dubbele garage en alles goed onderhouden.

Thuis gekomen zijn we meteen de formulieren gaan invullen en alle details nog even nazoeken of het allemaal wel handig is. Toen bleek helaas dat het openbaar vervoer naar Arina d'r werk niet ideaal was en dat het eigenlijk net te ver weg lag bij de suburb die we hadden onderzocht. We habben gekeken naar Bentleigh en het huis stond in Bentleigh east. Dat is dus niet ver van bentleigh, maar als het huis ook nog aan de oost kant van bentleigh east staat, wordt het toch best een afstand. We hebben toen besloten de aanvraag nog maar even niet in te leveren en er nog een nachtje over te slapen.

Zondag zijn we verder gaan zoeken naar andere huizen totdat Arina een huis vond hier in de buurt. Dat is hier dus niet ver uit de buurt en konde we gewoon even langs wandelen. Omdat het binnen leeg stond, konden we ook nog even naar binnen gluren. Deze makelaar werkt anders, tijdens kantoor uren kun je sleutel ophalen en gewoon een uurtje zelf gaan kijken. Omdat ik nog niet ben begonnen bij de NAB, kon ik mooi even heen. Het is een zoals je boven kunt zien een heel mooi huis en met onze camera heb ik heel veel fotos gemaakt om aan Arina te kunnen laten zien. Diezelfde avond hebben we alle formulieren ingevuld (eergister dus) en gister heb ik alles naar de makelaar gebracht. Nog geen 3 uur later werd ik teruggebeld dat we het huis hadden!

Op dat moment stond ik net schoenen af te rekeken bij de kassa van Meyers. Ik was net aan haar aan het vertellen dat we nog maar een paar maanden in Austrlie zijn en dat we nu in een gedeelt appartement wonen in Elwood, zoals dat gaat bij zo'n beetje de helft van de winkels, want die aussies zijn echt super nieuwsgierig! :-) Normaal neem ik dan mijn telefoon niet op, maar ik had gewoon het idee dat het de makelaar zou zijn. Ik verontschuldigde mijzelf voor de dame, die gewoon even iets anders ging doen, dus zo erg was het niet, en nam de telefoon op. Het was inderdaad de makelijk. Ze vertelde dat ze de referenties had nagetrokken en dat we het huis zouden krijgen! Ik neteen Arina SMS-en en bellen, maar die ziet haar telefoon niet op haar werk, dus ging ik maar weer door met afrekenen. Dus ik vertellen tegen die dame: "That was the realestate agent, we now have our own house!" Ik vermoed dat zij nog blijer was als ik! :-) Iedereen in de winkel meteen feliciteren enzo. En ze vertelde me ook meteen, dat nu ik er permanent woon, ik toch echt een rugby club moet kiezen. In Melbourne wonen en geen favoriet hebben kan echt niet..... Maar niet St Kilda, want die zijn "Rubbish" (prutsers) !!!

Deze week kunnen we de sleutels al ophalen, dus dan kunnen we van het weekend onze spullen al verhuizen en in de loop van volgende week onze spullen uit de opslag laten bezorgen en

DAN WONEN WE ECHT IN AUSTRALIE!!!!!